Zobacz temat
 Drukuj temat
Lokalne, rodzinne tradycje Wielkiej Nocy
anolipe
#1 Drukuj posta
Dodany dnia 05-04-2009 10:00
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

Zbliżaja się święta Wielkiej Nocy, święta pełne radości i nadziei. Tradycyjnie w Wielka Sobotę udamy się do kościoła poświęcić potrawy, którymi w niedzielny poranek podzielimy się z Rodziną, po śniadaniu poszukamy prezentów zostawionych przez zajączka, a w Lany Poniedziałek - lać będzie się woda.
Tradycja świąteczna, lokalne obyczaje, rodzinne zwyczaje budują atmosferę Wielkanocy. Wielu z Nas z wielkim rozrzewnieniem wspomina święta spędzane u dziadków, żałując, że dzisiaj już nie.....
I tu miejsce na Nasze wspomnienia, przywracanie zapomnianych lub zanikających obyczajów, nawet tych rodzinnych, bo dzięki nim budujemy naszą "małą ojczyznę"

By dojść do źródła, trzeba płynąć pod prąd.
 
wiedzma-margo
#2 Drukuj posta
Dodany dnia 05-04-2009 10:11
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

Zając a sprawa Kępińska
- u nas zając zawsze przychodzi po święconce (chodzimy ok. 16)- bo rano malujemy jaja. Zając kica sobie w ogródku i chowa tam prezenty. Kiedy przychodzą Wasze zające? Spotkałam się też z niedzielą, dlatego pytam.
- drugi zwyczaj już jest chyba miejscowy. "Boże rany" w Wielki Piątek - czyli prawomocne baty rózgą. Jak byłam mała dostawałam takie symboliczne na pamiątkę cierpień Jezusa.
 
piotrek-zymelka
#3 Drukuj posta
Dodany dnia 05-04-2009 10:28
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

u mnie zając przychodzi w niedzielę. Tradycyjnie w Wielką Sobotę robimy gniazdka w ogródku i tam zając zostawia niespodzianki usmiech
 
kas88
#4 Drukuj posta
Dodany dnia 05-04-2009 12:35
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

jak ja byłam mała też chował nam zając koszyczki pełne słodkości usmiech niestety prawde mówiąc nie pamietam już czy to była sobota czy niedziela ale kojarzę niedziele usmiech baty rózgą w wielki piątek też byly i też oczywiście tylko symboliczne hehe usmiech babcia już o to zadbała usmiech sobota święconka niedziela śniadanko a poniedzialek wielkie lanie wodą usmiech zazwyczaj było ciepło i bardzo mokro czasem też wesoło nie Pani Efko usmiech teraz już raczej staram sie nie wychodzić z domu w lany poniedziałek choć to wielka frajda polać sie wodą usmiech ale napewno jak bede miała własne dzieci pochowam im koszyki, znaczy nie ja, zajączek wielkanocny rzecz jasna usmiech fajna jest Wielkanoc usmiech
 
anolipe
#5 Drukuj posta
Dodany dnia 06-04-2009 22:48
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

Lany Poniedziałek dzieciństwa, to babcia Helena psikajaca symbolicznie wodą toaletowa "Basia".
Lany Poniedziałek teraz, o ile pogoda dopisze,
bitwa wodna "F"(moja rodzina) kontra "F" (rodzina siostry mojej Mamy)usmiech

By dojść do źródła, trzeba płynąć pod prąd.
 
Madzik83
#6 Drukuj posta
Dodany dnia 07-04-2009 00:02
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

My przy stole w Wielkanoc stukamy się jajkami - ten którego jajko najdłużej pozostanie nie stłuczone - będzie miał powodzenie do konca roku usmiech (w sensie szczęście go nie opuści)

i bez celu podąża w miejsca przez człowieka wzgardzone....usmiech
 
wiedzma-margo
#7 Drukuj posta
Dodany dnia 07-04-2009 00:08
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

mu zawsze bazie wielkanocne zjadaliśmy na chore gardło... A z pisanek... najbardziej pamiętam jak przyjechała do nas w odwiedziny znajoma ze Związku Radzieckiego i wymalowała jajo w piękne rakiety z napisem CCCP! Było co święcić!
 
wiedzma-margo
#8 Drukuj posta
Dodany dnia 10-04-2009 08:11
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

Dzisiaj, w Wielki Piątek jest post ścisły, nie wiem jak u Was, ale u mnie tradycyjny obiad to pyry w mundurkach z gzikiem, masełkiem albo śledziami w śmietanie. Taka pycha, że to nie post a obżarstwo...
 
wiedzma-margo
#9 Drukuj posta
Dodany dnia 10-04-2009 18:01
Nowicjusz



Postów:
Data rejestracji: 01.01.70

przekopiowane z: http://www.ewangelizacja.pl/pogrzeb-zuru-i-przywolywka-?-zwyczaje-wielkanocne-w-dawnej-wielkopolsce/

"Pogrzeb żuru i przywoływka ? zwyczaje wielkanocne w dawnej Wielkopolsce, Wielkanoc, ciekawostki"

Święta Wielkanocne miały w dawnej Wielkopolsce niezwykle bogatą obrzędowość. W Wielki Czwartek palono żur, w Wielki Piątek okładano się rózgami, a w Wielkanocną Niedzielę po Rezurekcji należało co sił biec do chałup, by najbliższe żniwa co prędzej ukończyć.

Żur był podstawą wielkopostnego jadłospisu, nic więc dziwnego, że pod koniec czterdziestodniowych umartwień żegnano się z nim bez żalu, a nawet z pewną radością. W Wielkopolsce i na Kujawach powszechne było rozbijanie, palenie lub zakopywanie garnków z tą postną potrawą. Czyniono to zwykle w Wielki Czwartek robiąc przy tym niemało zamieszania i hałasu. Tłuczono garnki z żurem o progi domostw, o drzwi wejściowe albo w opłotkach, waląc w naczynie łopatą.

W niektórych częściach regionu żur wynoszono poza obręb wsi i tam zakopywano lub palono razem z różnego rodzaju odpadkami i nieczystościami. Gdzieniegdzie garnek z żurem dźwigać musiała dziewczyna, a idący za nią dopóty uderzali w naczynie kijami, dopóki się nie rozbiło. Całej operacji towarzyszyło zawodzenie, żałobne pieśni i głośne lamentacje. W niektórych wielkopolskich wsiach m.in. pod Gnieznem w Wielki Czwartek urządzano także palenie Judasza, czyli słomianej kukły ubranej różnego typu szmaty.

Powszechnym zwyczajem, którego echa przetrwały do dziś były Boże rany. W Wielki Piątek, jeszcze przed świtaniem gospodyni brała do ręki sprężyste rózgi, albo skórzany pasek i na pamiątkę biczowania Jezusa okładała nimi wszystkich domowników od męża począwszy, a na najmłodszym dziecku skończywszy. Dla wielu kobiet była to dobra okazja do odpłacenia ?chłopu? pięknym za nadobne, z czego niektóre niewiasty skwapliwie korzystały.

W Wielki Piątek rozpoczynano także kraszenie, czyli barwienie jaj. Trudniły się tym gospodynie i ich córki, prześcigając się w pomysłach i technikach zdobniczych. Wielkopolskie kraszanki nie były tak rozbudowane pod względem kolorystyki i ornamentu, jak w innych regionach Polski. Niemniej w ich przygotowanie każda gospodyni wkładała wiele serca i za punkt honoru poczytywała sobie ukraszenie mendla, czyli 15 jaj, każde w innym kolorze. W niektórych wielkopolskich wsiach praktykowano także poranne kąpiele w stawach, rowach i strumykach, co miało chronić kąpiącego się przed chorobami skórnymi.

W Wielką Sobotę święcono wielkanocne potrawy. Proboszcz jechał najpierw do dworu, a następnie udawał się do wsi, gdzie zebrane w jednym miejscu kobiety czekały na niego w milczeniu. Święcenie odbywało się zwykle w zagrodzie najbogatszego gospodarza, a na stoły wynoszono, co miano najlepszego. Po poświęceniu organista z każdego święconego wybierał po jednym jajku do przygotowanego wcześniej kosza, a gospodynie wracały do chałup powtarzając z radością: ?Niedaleko Wielkanocka, tylko do niej jedna nocka?.

W Wielką Sobotę święcono także ogień i wodę. Tą ostatnią skrapiano domostwo i obejście, a później dobrze chowano, by wykorzystać ponownie w czasie kolędy po Bożym Narodzeniu. Przed wojną zdarzało się także, że gospodarz przed pierwszym siewem kropił poświęconą wodą pole, wierząc, że zabieg ten uchroni plony przed szkodnikami i zarazą.

Świętowanie zaczynano w Wielkanocną Niedzielę po Rezurekcji, którą dawniej odprawiano wczesnym rankiem. Po Mszy każdy co prędzej wskakiwał na swój wóz i popędzał konie, by jak najszybciej wrócić do domu, bo to zwiastowało wczesne ukończenie żniw. Gdy konie zastąpiono samochodami, wyścigi takie często kończyły się mniej lub bardziej poważnymi wypadkami.

Nie spieszono się za to do jadła. Wręcz przeciwnie. Zasiadano do niego z powagą i godnością, zaczynając wielkanocne śniadanie od kromki suchego chleba z solą, po której pito kawę, maczając w niej kawałki słodkiego placka. Następnie spożywano szynkę z oliwą i octem, wędlinę, jaja oraz inne świąteczne potrawy. Nie znano zwyczaju dzielenia się święconym jajkiem, zdarzało się natomiast, że na początku śniadania raczono się chrzanem.

Innym powszechnie znanym w Wielkopolsce zwyczajem była tzw. przywoływka, czyli publiczne wygłaszanie rymowanych oracji nt. dziewcząt mieszkających we wsi z dachu stodoły, słupa lub innego wysokiego obiektu. Wtedy to również obwieszczano ile kubłów wody która panna dostanie nazajutrz.

W Wielkanocny Poniedziałek prócz oblewania się wodą praktykowano także chodzenie po wsi z maskami zwierzęcymi niespotykane w żadnym innym regionie kraju. W orszaku z wielkim hałasem podążał dziad, baba, kominiarz i niedźwiedź. Chadzano także z kurasem, czyli sztucznym kogutem sporządzonym z drzewa lub gliny i osadzonym na kółkach.
bg / Gniezno
?
Katolicka Agencja Informacyjna
 
Przejdź do forum:
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Ankieta
Czy w powiecie kępińskim istnieje problem spalania śmieci?

Tak, spalanie śmieci to poważny problem
Tak, spalanie śmieci to poważny problem
89% [56 głosów]

Spalanie śmieci ma miejsce, ale nie uważam tego za istotny problem
Spalanie śmieci ma miejsce, ale nie uważam tego za istotny problem
5% [3 głosów]

Nie, taki problem nie istnieje
Nie, taki problem nie istnieje
6% [4 głosów]

Ogółem głosów: 63
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 19/06/2016 22:13

Archiwum ankiet
Pracowity koniec roku.[0]
Zaproszenie
Kalendarz
Dzisiaj: Więcej...:
Złap nas w sieci NK  FB  BL  TVN24
Ostatnio na forum
Najnowsze tematy
· Krawiec Lis z Kępna
· Dobry dostawca inter...
· GWARA WIELKOPOLSKA
· Ksiądz Wincenty Ruda
· Kronika Szkoły w Cze...
· Zapomniany Generał (...
· 19-ty wiek w Kępnie.
· Podejście do Żydów w...

Losowe tematy
· Uczestnicy Powstani...
· Rozkład jazdy BESKID
· Znane osoby - ks. J...
· 1848-2016
· Franciszek Olszówka...
Najwyżej oceniane zdjęcie
Zdjęcie miesiąca Styczeń
1964 Urząd Pocztowy Kępno po modernizacji
Liczba ocen: 3
Punktów: 15
Archiwum
21,040,149 unikalne wizyty